Heey,

Vandaag heb ik moeten werken. Dat ging eigenlijk best goed.. Was alleen met de auto gegaan omdat het te koud was. Dus moest ook weer opgehaald worden gelijk al oneens met mn pa daarna geen woord meer gesproken in de auto.. Dus was nogal stil..

Later thuis ook weer ruzie.. Ik kon er niet meer tegen en heb mn spullen gepakt en ben naar mijn kamer gegaan.   Echt heel laf van mij, waarom kan ik dan niet zeggen dat ik echt heel boos nog steeds op hem ben? en dat ik wacht op excuus eigenlijk.. :$

Op station aangekomen sigaretten gekocht :$ terwijl ik gezegt had niet meer te doen, sinds oktober al.. Maja maakt me ook geen zak meer uit! Ik moet ergens mijn emotie kwijt, ik kan niet alleen maar huilen en heel gefrustreerd zijn (hoe stom dat ook klinkt).   Dit loopt namelijk alleen maar uit tot een vreetbui en nu was het maar een beetje. 3 theelepeltjes satesaus en 5 pure vlokken..Dus dat valt op zich nog wel mee.

Liefs Brit

 

Heey,

Ik had besloten om vroeg wat te eten. En daarna heel weinig bij avond eten. Maar dat ik heel klein vreetbui heb gehad, daarna gelijk supermoe en moest ik gaan slapen want mn ogen vielen dicht. Rond 21uur ofzo was ik weer wakker ging ik naar beneden een heel domme zet en kreeg ik weer een vreetbui. Daarna ben ik gaan douchen en het geprobeerd eruit te gooien maar ik dacht telkens dat ik iemand hoorde. Dus durfde niet verder te gaan, uiteindelijk alleen slijm eruit :S Dus nu superdikke buik en ik baal verschrikkelijk. Ik haat mezelf echt heel erg op dit moment!! Waarom kan ik dan gewoon niks goed doen? Kan niet eens goed eten en dan kan ik het niet eens even eruit gooien! :S En dan hoor ik dat mijn oma niet geopereerd wordt en dan heb ik geen enkele emotie.. Ik weet het gewoon niet! Wat moet ik doen dat er niks meer gaat gebeuren? Dat alles gewoon goed gaat? Ik had net echt het gevoel dat ik beter dood kan.. Dan kan er niks meer gebeuren. Maar dat durf ik gewoon niet. Ik kan dat gewoon niet.

Liefs Brit

Heey,  

Momenteel gaat er een discussie in mijn hoofd of het niet beter is om gewoon op dit gewicht te blijven maar de aan de andere kant wil ik dat gewoon echt niet! Want ik zie er nog steeds uit als een dikke koe, ook al zeggen anderen van niet.

Sinds deze week voel ik me weer enigszins een beetje mezelf. Geen huilbuien meer en kan weer beetje normaal reageren op dingen. Gister gesprekje gehad met mn SLB-er.. Zelf aangevraagd, omdat het gewoon niet goed ging. Gelukkig was ik al wat rustiger geworden en kon ik weer normaal praten en goed nadenken. We hebben af gesproken dat ik naar decaan zou gaan voor iig cursus faalangst.   Want dat moet gewoon weg de vorige assesment heb ik niet gehaald omdat ik zo zenuwachtig was en gewoon in tranen uitbarste :$.  

Voor de rest wil mn SLB-er ook dat ik of naar de decaan ga of naar de huisarts voor eten, maar daarop heb ik gezegt dat ik erover na zou denken. Maar tot nu toe blijft eruit komen dat ik dat gewoon niet wil en kan.

Voor de rest is het op mijn kamer echt best wel chill! ik kan gewoon doen wat ik wil, en niemand die gaat zeuren. Al wordt ik wel iedere keer gevraagd of ik mee eet met avondeten. Dat is wel wat minder, tot nu toe iedere keer nee gezegd, en gelukkig had ik iedere keer een smoesje. Maar die geraken ook een beetje op, en eigenlijk lijkt het me stiekem ook wel een beetje gezellig om samen te eten. Maar aan de andere kant dan zien ze ook wat ik kutkind ik ben en wat/hoeveel ik eet :S. Dat wil ik ook weer niet. 1 van mijn huisgenootjes doet creatieve therapie, en tegen haar had ik er per ongeluk uitgefloept dat ik dus moest huilen op mn assesment en later ook toen ik terug kwam van mijn assesment. Dus dat was wel wer voor schut!! Voor de rest heb ik vandaag gehoort dat er niks wordt gedaan aan aneurisme bij mn oma :-( Dus nu afwachten tot het knapt ofzo denk ik, ik weet het gewoon niet......  

Liefs Brit